دکتر روانشناس

مطالب روانشناسی ، موفقیت و سلامت روانی

دکتر روانشناس

مطالب روانشناسی ، موفقیت و سلامت روانی

مقاله ارتباط اجتماعی در نهج البلاغه

نَهجُ البَلاغه، برگزیده‌ای از گفته‌ها و نوشته‌های ادبی امیرالمومنین(ع)،که سید رضی در اواخر قرن چهارم قمری آنها را جمع آوری کرده است. این کتاب توسط گروهی از علما به دلیل محتوی غنی و همچنین بلاغتش، به «اخ‌ القرآن» برادر قرآن نامگذاری شده است. برخی از ادیبان عرب، فصاحت و بلاغت نهج‌البلاغه را ستوده‌اند. این کتاب در سه قسمت خطبه‌ها، نامه‌ها، کلمات قصار دسته بندی شده است. امام در بسیاری از خطبه‌‌ها، مردم را به انجام دستورات الهی و ترک محرمات دعوت کرده و در بخشی از نامه‌ها که خطاب به فرمانداران است، آنها را به رعایت حق مردم سفارش کرده است.
برخی در نسبت دادن نهج‌البلاغه به حضرت علی(ع) تشکیک کرده‌اند، اما در مقابل بسیاری از علمای شیعه و برخی از علمای اهل سنت همچون ابن ابی الحدید معتزلی نسبت دادن این کتاب به حضرت علی(ع) را صحیح می‌دانند و معتقدند که سید رضی فقط این سخنان را جمع آوری کرده است. برخی از علمای شیعه برای اثبات صحت سخنان و کلمات نهج البلاغه کتاب‌های متعددی در مورد اسناد و مدارک نهج‌البلاغه نوشته‌اند.
این کتاب به ۱۸ زبان ترجمه شده است و تعداد ترجمه‌های نهج‌البلاغه به زبان‌های مختلف به بیش از ۱۰۰ عنوان می‌رسد. شرح‌ها و مستدرکات متعددی در مورد نهج‌البلاغه نوشته شده است که برخی تعداد آن‌ها را به حدود ۳۰۰ عنوان بیان کرده‌اند.

این پژوهش با هدف شناسایی روابط اجتماعی و اخلاق از دیدگاه نهج­‌البلاغه انجام شده که به روش اسنادی (کتابخانه­‌ای) و با بهره­‌گیری از نهج­‌البلاغه بوده است. برای این کار از ابزار فیش­‌برداری به منظور گردآوری اطلاعات استفاده شد. یافته‌­ها حاکی از آن است که از دیدگاه امام علی(ع) در هر جامعه آدمیان در عین استقلال، هویت و روح جمعی دارند و اصالت هم با فرد است و هم با جمع. در چشم­‌انداز علی(ع) انسان در هر شرایطی مسئول است و هیچ­گاه انسان را شرطی شرایط تلقی نمی­‌نماید. اهداف مهم تربیت اجتماعی مورد تأکید در نهج­‌البلاغه ایجاد و پرورش روحیۀ اخوت و برادری و تفاهم و همدلی در بین افراد اجتماع و پرهیز از اختلاف و تفرقه است. جامعۀ سالم از دیدگاه امام(ع) مبتنی بر تبیین کارکردی پویانگرانه و تفسیرگرایانه بوده و در این میان معیارهای مطلوبی برای برقراری روابط اجتماعی معرفی نموده است. یکی از این مسائل در خصوص اخلاق معاشرت با دیگران است که حضرت در مورد هدیه دادن، خوب همنشینی کردن، ارتباط و پیوند با خویشاوندان فراوان تأکید دارد. در خصوص توجه به همسایه و همچنین یتیم‌­نوازی آنان نیز تأکید فراوان دارد و در هیچ شرایطی آن وظیفه را فراموش نمی­‌کند. بنابراین با توجه به بیانات گهربار امام علی(ع) در خصوص اخلاق و اجتماع نتیجه­‌گیری می­شود که باید در کنار توجه به ویژگی­‌های فردی هر انسان به شرایط اجتماعی او هم نگاه ژرف داشت و می‌­توان با سرلوحه قرار دادن پیام و رفتار آن امام همام، جامعه را به سمت سعادت و محبت هدایت کرد.
اخالق اجتماعی یکی از مهم ترین موضوعاتی است که ارتباط آدمیان با خود ، جامعه و تاریخ را مطرح می سازد. از این رو اهمیت پرداختن به مقوله ی اخالق اجتماعی بسیار به حایز اهمیت است. در میان ادیان مختلف جهان، دین مبین اسالم به عنوان کاملترین دین نه تنها به شخصیت فردی انسان اعم از جسم و روح، عنایت کامل دارد بلکه به جنبه های اجتماعی زندگی بشری نیز توجه ویژه مبذول داشته است. رهنمودهای حضرت علی)ع( درکتاب شریف نهج البالغه به عنوان منبع اصیل و کاربردی در تمامی جوانب زندگی بشری قرنهاست که راهنما و چراغ هدایت بشر است. از آنجا که در جامعه کنونی زندگی بدون در نظر گرفتن اجتماع و مناسبات اجتماعی قابل تصور نیست؛ لذا انسان عصر حاضر، بدون ارتباط با دیگران قادر به برآوردن نیازهایش نیست؛ انسان برای برقراری ارتباطی معقول که منافع طرفین مورد نظر باشد. نیازمند داشتن اخالق اجتماعی است. لذا در مقاله حاضر برآنیم تا با استفاده از روش تحقیق کتابخانه ای؛ جنبه های اخالق اجتماعی انسان را در کالم گوهربار حضرت علی )علیه السالم( مورد بررسی قرار دهیم.

منبع:مقاله ارتباط اجتماعی در نهج البلاغه

مقاله بررسی و معرفی عناصر داستان

عناصر داستان اجزای بنیادین تشکیل دهندهٔ داستان هستند. میان اهل فن و نویسندگان در مورد تعداد و ترکیب عناصر بنیادین داستان اتفاق نظر وجود ندارد

داستان هم چیزیه که در عین گستردگی، از یه سری اصول، قواعد و کلیشه‌های خاص پیروی می‌کنه.

تو این مقالات، تعدادی از کلیشه‌های داستانی، تیپ‌های شخصیتی و کلاً مفاهیم مربوط به شکل‌گیری قصه معرفی و بررسی می‌شن و یه سری مثال هم از کاربردشون ارائه می‌شه. این مقالات رو می‌شه به نوعی یک آناتومی داستان در نظر گرفت و تلاش شده مثال هایی که آورده می‌شه از انواع مدیوم های مختلف مانند کتاب، فیلم، بازی، سریال و … باشد.  کلاً آشنایی با اونا برای درک بهتر داستان‌ِ کتاب‌ها، فیلم‌ها و … بسیار مفیده.

امروزه یکی از انواع ادبی مهم، داستان و داستان نویسی است. موضوع این مقاله نقد و بررسی عناصر داستانی، اعم از مقدمه یا شروع، توصیف، راوی، اپیزود داستانی، بحران و سرنوشت است. در این خصوص پس از معرفی نویسنده و آثار داستانی وی به بررسی عناصر داستانی، در داستان «با شُبِیْرو» پرداخته می‌شود. مآخذ این تحلیل، آثاری چون دستور زبان اثر احمد اخوت، هنر داستان نویسی اثر ابراهیم یونسی و … می‌باشد.
تحقیق حاضر تحت عنوان «بررسی عناصر داستانی در رمان نیمه غایب حسین سناپور» به بررسی پنج عنصر داستانی (شخصیت، زاویه دید، درون مایه، موضوع و گفت و گو) در اثر معروف نیمه غایب پرداخته است، در این پژوهش، علاوه بر معرفی این داستان، هر یک از عناصر داستان به همراه شواهد مثال مورد تحلیل و بررسی قرار گرفته است. از آن جایی که درون مایه این رمان، بیشتر شامل؛ پیدا کردن نیمه گمشده، عشق و ازدواج، ترس و دلهره و سایر مسائل و مشکلات اجتماعی از جمله؛ طلاق و جدایی، تنهایی، کشمکش های اجتماعی و درونی افراد و ... است؛ رمان او را می توان در حیطه رمان های فرهنگی، اجتماعی و سیاسی قرار داد. می توان، بیان کرد که عنصر «گفت و گو»، بخش بسیار مهمی از رمان او را تشکیل می دهد. این گفت و گوها به دو صورت دوطرفه و رویارو، و به صورت تک گویی و مونولوگ درونی وجود دارد. در داستان های سناپور، گفت و گوها، می توانند بیان گر طبقات اجتماعی؛ میزان تحصیلات، سن و سایر ویژگی های جسمی و روحی شخصیت ها باشد.

منبع:مقاله بررسی و معرفی عناصر داستان

مقاله رویکرهای قصه های عامیانه

پژوهش در حوزه داستان­های عامیانه فارسی با تأسیس گرایش ادبیات عامه در دانشگاه­های کشور، روندی فزاینده پیدا کرده­است. در این میان، بهره­گیری از نظریه­های ادبی در بازخوانی و نقد و تحلیل آثار شفاهی یا مکتوب ادب عامه در ایران، از رویکردهای تازه و نوآورانه است. کتاب روایت‌پژوهی داستان­های عامیانه ایرانی نوشته مریم شریف­نسب را می­توان یکی از این پژوهش­های نوبنیاد به­شمار آورد که کوشیده با تلفیق رویکردهای روایت­شناختی ساختاری به­ویژه آرای نظری پراپ، چتمن، لینت­ولت و ژرار ژنت با روش­های سنتی نقد داستان، یعنی بررسی عناصر داستان، طرحی نو دراندازد. جستار حاضر با توجه به ضرورت نگاه منتقدانه به پژوهش­های دانشگاهی تلاش کرده‌است به شیوه نقد محتوایی، ناسازگاری و ناهمگونی نظریه و روش مورد پسند نویسنده را با موضوع کتاب مزبور بازگو کند. از نتایج تحقیق برمی­آید با وجود تلاش نویسنده برای بازخوانی قصه­های عامیانه فارسی از منظر نظریه­های روایت­شناسی ساختارگرا و ارائه ساختار روایی جامع از حکایات عامیانه فارسی، برجستگی خطاهای محتوایی و خطای نظری و روش­شناختی، دستاورد تحقیق را به چالش ­کشانده­است.
پژوهش در حوزه داستان های عامیانه فارسی با تأسیس گرایش ادبیات عامه در دانشگاه های کشور، روندی فزاینده پیدا کرده است. در این میان، بهره گیری از نظریه های ادبی در بازخوانی و نقد و تحلیل آثار شفاهی یا مکتوب ادب عامه در ایران، از رویکردهای تازه و نوآورانه است. کتاب روایت پژوهی داستان های عامیانه ایرانینوشته مریم شریف نسب را می توان یکی از این پژوهش های نوبنیاد به شمار آورد که کوشیده با تلفیق رویکردهای روایت شناختی ساختاری به ویژه آرای نظری پراپ، چتمن، لینت ولت و ژرار ژنت با روش های سنتی نقد داستان، یعنی بررسی عناصر داستان، طرحی نو دراندازد. جستار حاضر با توجه به ضرورت نگاه منتقدانه به پژوهش های دانشگاهی تلاش کرده است به شیوه نقد محتوایی، ناسازگاری و ناهمگونی نظریه و روش مورد پسند نویسنده را با موضوع کتاب مزبور بازگو کند. از نتایج تحقیق برمی آید با وجود تلاش نویسنده برای بازخوانی قصه های عامیانه فارسی از منظر نظریه های روایت شناسی ساختارگرا و ارائه ساختار روایی جامع از حکایات عامیانه فارسی، برجستگی خطاهای محتوایی و خطای نظری و روش شناختی، دستاورد تحقیق را به چالش کشانده است.

منبع:مقاله رویکرهای قصه های عامیانه

مقاله ویژگی های داستان نویسان استان فارس

ادبیات داستانی شکلی از روایت است که در همه یا بخشی از آن به رویدادهایی اشاره می‌شود که واقعی نیستند، یعنی خیالی هستند و ساختهٔ ذهن نویسندهٔ اثرند. در مقابل آن ادبیات غیر داستانی قرار دارد که عمدتاً به رویدادهای واقعی می‌پردازد (نظیر تاریخ‌نگاری، زندگینامه‌نویسی و…).ادبیات داستانی یا داستان تخیلی سبکی است در ادبیات و به داستان‌هایی اطلاق می‌شود که بخشی از آن یا همه آن به صورت حکایتی یا نقلی و به شیوه خیالی و تصوری نوشته می‌شود. اگر چه سبک تخیلی توصیف یک اثر ادبی است اما این اصلاح و سبک برای آثار موسیقی، فیلم، مستند و تئاتر نیز استفاده می‌شود. مثلا" فیلم ارباب حلقه‌ها و داستان آلیس در سرزمین عجایب به ترتیب یک فیلم تخیلی و یک داستان تخیلی به شمار می‌روند. بر عکس سبک تخیلی سبک غیر تخیلی است که به موضوعات حقیقی مثل داستان‌های تاریخی و زندگی نامه می‌پردازد.

سرپرست گروه مولفان «شناختنامه جامع داستان نویسان فارس» در گفت‌وگو با خبرنگار فرهنگی فارس در شیراز اظهار داشت: به جز انگشت‌شماری داستان‌نویس مطرح، در مورد بسیاری از نویسندگان استان هیچ اطلاعی در دست نیست و اگر کار ارزشمند میرعابدینی در فرهنگ داستان‌نویسان ایران نبود، حتی نامی از آن‌ها هم وجود نداشت.

مجید خادم با اشاره به این نکته که برای این پروژه حداقل 5 هزار صفحه در قالب 6 جلد پیش‌بینی شده و با همراهی تیمی توانمند همراه بوده است افزود:  کار تیمی از جزم‌اندیشی فردی جلوگیری و همین امر در تحقیق ادبی که خواه ناخواه جنبه‌های ذوقی هم دارد، بسیار ضروری است.

پایان نامه ی حاضر تلاشی است برای به دست دادن کارنامه ی داستانی ادبیات پایداری استان فارس از 1358 تا 1388. در این راه تمام آثار چاپ شده‌ی نویسندگان استانی در این سال‌ها مورد بررسی قرار گرفت. آثار به وجود آمده در سال‌های 1358 تا 1378، در یک فصل و تحت عنوان "آتش پنهان" بررسی شدند و آثار نوشته شده بین سال‌های 1378 تا 1388 در فصلی دیگر تحت عنوان "شعله‌های درخشنده" به محضر محققان ارائه گردید. در تنظیم مطالب و در بخش کلیات، اطلاعاتی راجع به ادبیات داستانی به طور کل، ادبیات جنگ در ایران و جهان، فضای کلی ادبیات پایداری در ایران ونقش فارس در دفاع مقدس، گردآوری شده. در فصل های اصلی کتاب بر حسب آنچه که در بالا ذکر شد ابتدا نویسندگان ادبیات پایداری، زندگی نامه و آثارشان ذکر شده و در پایان تحلیل مختصری از داستان هایشان به دست می‌دهد. در پایان نتیجه ای حاصل می شود که از ورای آن می توان دوره ی سی ساله ی ادبیات داستانی پایداری استان فارس را در یک نگاه کلی و سریع از نظر گذراند. در بین سال های 1358 تا 1378 فارس نویسندها ی حرفه ای در زمینه‌ی ادبیات پایداری ندارد. آنچه هست نویسندگان ناشناسی است که از سر تفنن داستان هایی در مجلات استانی می‌نویسند که در بین این سال‌ها تعداد آنها به 12 داستان کوتاه می‌رسد. در حقیقت شروع تخصصی و ممتد ادبیات پایداری استان از سال 1378 با آغاز کار کنگره سرداران فارس است و حمایت های این نهاد باعث ایجاد انگیزه در نویسندگان مستعد می شود. لازم به ذکر است که در میان انواع مختلف داستان، داستان کوتاه از اقبال بیشتری برخوردار است و در میان گروه های سنی، داستان های نوجوان از پر تعدادترین آثار داستانی است. متاخرترین داستان‌ها را داستان های کودک تشکیل می دهد.

منبع:مقاله ویژگی های داستان نویسان استان فارس

مقاله راهکارهای فردی انحرافات جنسی

زمانی، تجربه‌ای است که فرد در مواجهه با برخی موقعیت‌ها، اشیا یا تصورات و تخیلات غیر معمولی، دستخوش برانگیختگی جنسی شود؛ به این حالت، پارافیلی (به انگلیسی: paraphilia) می‌گویند. برخی از این دگرخواهی‌ها، با آزار برای دیگران، همراه نبوده و یک نوع گرایش محسوب و انحراف خطر آفرین محسوب نمی گردند ؛ مانند علاقه فرد به برقراری رابطه جنسی با افراد مسن‌تر (پیردوستی)، یا گرایش فرد به ارتباط جنسی با افراد بسیار تنومند و قدرتمند (macrophilia)؛ ولی برخی از دگرخواهی‌های جنسی دیگر، با آسیب زدن و آزار دیگران، همراه است؛ مانند میل جنسی به کودکان یا قتل شهوتی، که در این موارد، بیشتر از عنوان «انحراف جنسی» یا «نابهنجاری جنسی» استفاده می‌شود.
این مفهوم، نخستین بار، در سال ۱۹۲۰ و توسط ویلهم استکل روانشناس اتریشی نام‌گذاری شد.
بر سر انواع و شیوه دسته‌بندی انواع دگرخواهی‌های جنسی، هنوز بحث، وجود دارد. برخی منابع تعداد آن‌ها را ۵۴۹ مورد می‌دانند.

انحرافات جنسی و مسایل مترتب بر آن، موضوع پژوهش حاضر می باشد. هدف این پژوهش ارایه راهکارهای مقابله با انحرفات جنسی بر مبنای آموزه های حیات بخش دین مبین اسلام است. در این تحقیق تلاش شده است ضمن جمع آوری مطالب به روش کتابخانه ای و با تکیه بر روش کیفی، به تحلیل آیات قرآن کریم و روایات پرداخته و راهکارهای مقابله با انحرافات مذکور تبیین و بررسی شود. پژوهش حاضر گویای این مهم است که دین مبین اسلام برای جلوگیری از بروز انحرافات جنسی در دو حوزه فردی و اجتماعی راهکارهایی را در نظر گرفته است. در زمینه فردی راه حل هایی از جمله ازدواج، رعایت کنترل بر رفتار دختران، غیرت ورزی و استیذان فرزندان و. . . می تواند از بروز آفت در این حوزه اخلاقی جلوگیری کند. همچنین، این دین حیات بخش به منظور جلوگیری از انحرافات جنسی در حوزه اجتماعی برای نهادهای حکومتی نیز دستورهایی ارایه فرموده که مهم ترین آنها اهتمام به ازدواج جوانان و آسان سازی آن، پایین آوردن سن ازدواج و برخورد قاطع با مخالفان می باشد.

منبع:مقاله راهکارهای فردی انحرافات جنسی