مقاله احساس تعلق به مدرسه

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه‌ی بین احساس تعلق به مدرسه با انگیزه‌ی پیشرفت و عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان مدارس متوسطه شهر اصفهان می‌باشد. نمونه مورد مطالعه شامل 423 دانش‌آموز در مقطع متوسطه شهر اصفهان می‌باشد که به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چند مرحله‌ای انتخاب شد‌اند. برای اندازه‌گیری احساس تعلق به مدرسه از پرسشنامه‌ی احساس تعلق به مدرسه‌ی بتی و بری (2005) استفاده شده است. روایی این پرسشنامه به وسیله‌ی متخصصان موضوعی مورد تأیید قرارگرفته و پایایی این پرسشنامه توسط آلفای کرانباخ 92/0 به دست آمده است، برای اندازه‌گیری انگیزش پیشرفت از پرسشنامه هرمنس (1970) فرم 29 سؤالی استفاده شده است. روایی این پرسشنامه توسط متخصصان مورد تأیید قرار گرفته و پایایی این پرسشنامه در تحقیق حاضر 82/0 به دست آمده است. و برای اندازه‌گیری عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان از معدل کل آن‌ها استفاده شده است. داده‌های پژوهش حاضر توسط همبستگی پیرسون و رگرسیون همزمان مورد تحلیل قرار گرفته است و نتایج پژوهش بیان کننده‌ی رابطه‌ی قوی بین مؤلفه‌های احساس تعلق به مدرسه با انگیزش پیشرفت و عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان دبیرستان‌های شهر اصفهان می‌باشد. نتایج حاصله از تحلیل رگرسیونی مبین این است که مؤلفه‌های ارتباط با مدرسه، احساس رعایت عدالت و احترام در مدرسه و مشارکت در مدرسه دارای قدرت پیش‌بینی کنندگی انگیزش پیشرفت دانش‌آموزان مورد بررسی می‌باشند. همچنین مؤلفه‌های مشارکت در مدرسه، ارتباط با مدرسه و حمایت معلم پیش‌بینی کننده‌ی عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان دبیرستانی شهر اصفهان می‌باشد.

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه بین احساس تعلق به مدرسه و درگیری تحصیلی در دانش آموزان دختر پیش دانشگاهی است. بدین منظور تعداد 270 دانش آموز دختر پیش دانشگاهی از شهر قم با روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب شدند و به پرسش نامه های احساس تعلق به مدرسه و درگیری تحصیلی پاسخ دادند. داده های و طبق فرضیه های پژوهش با روش های SPSS پژوهش پس از تصحیح و نمره گذاری با استفاده از نرم افزار 19 رگرسیون چند متغیره ی مورد آزمون قرار گرفت و مشخص شد بین احساس تعلق به مدرسه ودرگیری تحصیلی رابطه معنی داری وجود دارد.

منبع:مقاله احساس تعلق به مدرسه

مقاله ارتباط با دیگران

همه ما بخشی عمده از زندگی خود را در ارتباط با دیگران سپری می کنیم یا در فکر آن به سرمی بریم. تحقیقات، نشان داده است که 75درصد اوقات روزانه ما صرف ارتباط با دیگران می شود و شاید بتوان گفت 75 درصد موفقیتهای ما نیز به روابط ما با دیگران وابسته است. از همین رو، در دهه های اخیر، توجه زیادی به مبحث «مهارت در روابط (تعامل) اجتماعی» شده است. این نکته که برخی انسانها تعاملگران ماهرتری هستند، باعث شده تا پژوهشهای دقیق و منظّمی درباره ماهیت و کارکردهای «تعامل اجتماعی» و عوامل تأثیرگذار بر آن، انجام شود. تحقیقات، نشان می دهد که عوامل بسیاری در «تعامل اجتماعی ماهرانه» و «تأثیرگذاری» و «ایجاد محبوبیتْ» نقش دارند ؛ اما نقش عواطف و احساسات در این میانْ بسیار مهم و چشمگیر است.

ابراز احساسات و فرهنگ

باید در نظر داشت که فرهنگهای مختلف، در مورد شیوه های ابراز احساسات و اینکه نسبت به چه کسانی و تا چه اندازه باید احساسات خود را بیان کرد، تفاوتهای بارزی دارند. پُل اکمن (به نقل از: دانیل گلمن، ترجمه پارسا، 1380، ص 159) اصطلاح «قواعد بیانگری» را برای بیان همرأیی اجتماعی درباره اینکه کدام احساسات را در چه زمانی می توان به طور صحیح نشان داد، به کار می برد. از نظر اِکمن قواعد بیانگری در اصل، سه نوع هستند:

1 - به حدّاقل رساندن ابراز احساسات: این یک هنجار ژاپنی است که در حضور افراد مافوق، نباید احساس درماندگی خود را ظاهر ساخت.

2 - اغراق و مبالغه در ابراز احساسات: یعنی بزرگنمایی احساسی که در ما وجود دارد.

3 - جایگزین کردن یک احساس به جای دیگری: این مورد را می توان در بعضی فرهنگهای آسیایی ملاحظه کرد.

همه افراد برای برقراری ارتباط با دیگران نیاز به یادگیری مهارت‌هایی جهت شروع و حفظ آن دارند. روشی که برای ایجاد ارتباط استفاده می‌کنید بر زندگی شما و اینکه چه کسانی در زندگی شما حضور داشته باشند، تأثیر می‌گذارد. شغل، دوستان، میزان درآمد، و ازدواج شما می‌تواند تحت تأثیر شیوه برقراری ارتباط شما باشد. تلاش برای شناخت و ارتباط با یک فرد جدید، ممکن است برای هر دو طرف استرس زا و هیجان انگیز باشد. اینکه فرد را کجا یا چگونه ملاقات کردید اهمیتی ندارد، فقط لازم است خودتان باشید. ممکن است فکر کنید با حیله و دروغ نیز می‌توانید با دیگران ارتباط برقرار کنید اما نیازی به این کار نیست، راه‌های ساده‌تری برای برقراری ارتباط مؤثر با دیگران وجود دارد. در این مقاله ابعاد مختلف برقراری ارتباط با دیگران بررسی شده‌است.

هفت اصل مهم در ملاقات‌های اولیه:
1- برای برقراری ارتباط با دیگران وارد یک ماجراجویی شوید
2- زمانی را برای یک صحبت یا مکالمه در نظر بگیرید
3- در برقراری ارتباط با دیگران سوالات کلی و باز بپرسید
4- برای برقراری ارتباط مؤثر با دیگران از قضاوت بپرهیزید
5- یک فعالیتی را با هم انجام دهید
6- به یک مکان شلوغ بروید
7- برای برقراری ارتباط مؤثر با دیگران مثبت اندیش باشید

منبع:مقاله ارتباط با دیگران

مقاله آموزش مثبت نگری

هدف پژوهش حاضر، تعیین اثربخشی آموزش مثبت­نگری بر افزایش امید با تأکید بر قرآن و آموزه­های اسلامی در کارکنان اداره کل آموزش و پرورش استان سیستان و بلوچستان بود. پژوهش از نوع نیمه تجربی همراه با گروه تجربی و گواه بود. روش نمونه­گیری ابتدا کل جامعه آماری به تعداد 300 نفر پرسشنامه­ی امید اسنایدر را تکمیل کردند و شرکت کنندگانی که پایین­ترین نمره را اخذ کردند تعداد 50 نفر انتخاب و به صورت تصادفی در گروه تجربی و گواه جایگزین شدند. به گروه تجربی هشت جلسه­ی نود دقیقه­ای به صورت هفتگی، آموزش مثبت­نگری با تأکید بر قرآن و آموزه­های دینی ارائه گردید. در پایان آموزش، از هر دو گروه خواسته شد پرسشنامه مذکور را مجدداً تکمیل نمایند. در مرحله­ی بعد، پس از دو ماه آزمون ­پیگیری امید برای سنجش ماندگاری آموزش­های داده شده اجرا گردید. برای تحلیل داده­ها علاوه بر استفاده از آمار توصیفی از روش تحلیل کوواریانس چند متغیری (MANCOVA) و تحلیل کوواریانس تک متغیری (ANCOVA) استفاده شد. نتایج آزمون­های تجزیه و تحلیل کواریانس چند متغیری و تک متغیری نشان داد که تفاوت معنی­داری بین دو گروه در افزایش امید در مرحله پس آزمون وجود دارد. و در مرحله­ی پیگیری نیز ثبات داشته است. نتایج نشان می­دهد که آموزش گروهی مثبت­نگری با تأکید بر قرآن و آموزه‌های اسلامی در گروه تجربی نسبت به گروه گواه باعث افزایش متغیر امید و زیر مقیاس­های آن شده است. این نتایج در مرحله­ی پیگیری نیز ثبات داشته و مورد تأیید قرار گرفت.

هدف از این پژوهش تعیین اثربخشی آموزش مثبت نگری بر حالت‌های روان‌شناختی مثبت (توانمندی‌های منش) دختران نوجوان کلاس‌های دوم و سوم دبیرستان بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری بود. نمونه پژوهش چهل نفر بودند که به روش تصادفی در دو گروه کنترل و آزمایش جایگزین شدند (هر گروه بیست نفر). ابزار پژوهش پرسشنامه حالت‌های روان‌شناختی مثبت (رجایی، خوی نژاد و نسائی) بود. گروه آزمایش نه جلسه نوددقیقه‌ای (به مدت دو ماه) آموزش مثبت نگری دریافت نمود و گروه کنترل مداخله‌ای دریافت نکرد. نتایج حاصل از تحلیل کوواریانس تک متغیره در مرحله پس‌آزمون و پیگیری نشان داد که آموزش مثبت نگری در افزایش حالت‌های روان‌شناختی مثبت )توکل به خدا، خوش‌بینی، خودکارآمدی، وظیفه‌شناسی، احساس کنترل، هدفمندی، امیدواری، رضایت از زندگی، زندگی معنادار، خلق مثبت و شادمانی، اجتماعی بودن، عزت‌نفس و احساس ارزشمندی، احساس‌ آرامش، قدردانی و بخشش( گروه آزمایش مؤثر بوده است.

منبع:مقاله آموزش مثبت نگری

مقاله تعارض والد – فرزند

هدف این پژوهش بررسی رابطه تعارضات والد-فرزند و سلامت روانشناختی در دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد سنندج می باشد بدین منظور نمونه ایی به تعداد 200 نفر 100 پسر و 100 دختر از دانشجویانی که هم اکنون با والدینشان زندگی می کردند بصورت نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند برای سنجش سلامت روانشناختی از پرسشنامه سلامت روانشناختی گلدبرگ و برای سنجش تعارضات والد-فرزند از مقیاس تاکتیک های تعارض CT اشتراس استفادهگردید. نتایج حاصل از تحلیل داده ها نشان داد که بین تعارضات والد-فرزند با سلامت روانشناختی رابطه وجود داشت پرخاشگری کلامی و پرخاشگری فیزیکی با والدین نیز با سلامت روانشناختی رابطه داشت

هدف از پژوهش حاضر، تعیین رابطه تعارض والد فرزند با اعتیاد به اینترنت در نوجوانان دختر بود. جامعه آماری پژوهش کلیه دانش آموزان دبیرستانی شهر کرج بودند. پژوهش به روش همبستگی انجام شد. برای انتخاب نمونه ابتدا یک ناحیه و سپس 3 مدرسه بهروش نمونه گیری خوشه ای انتخاب شد. 09 نفردانش آموز دختر اعضای نمونه تحقیق را تشکیل دادند. شرکت کنندگان پرسشنامه هایتعارض والد- فرزند و پرسشنامه 29 سوالی اعتیاد به اینترنت یانگ را تکمیل کردند. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها در سطح آمار توصیفی از شاخص های میانگین و انحراف معیار و در سطح استنباطی از روش آماری ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیوناستفاده شد. نتایج نشان داد ضریب همبستگی بین تعارض با پدر و ضریب همبستگی بین تعارض با مادر در پیش بینی اعتیاد بهاینترنت مثبت و معنادار استp≥0/01 نتایج تحلیل رگرسیون چند متغیره نیز نشان داد که تعارض با مادر حدود0/23 درصد در تبیین و پیش بینی اعتیاد به اینترنت نوجوان نقش معناداری دارد.

منبع:مقاله تعارض والد – فرزند

مقاله رضایت از زندگی

پژوهش حاضر با هدف تعیین رابطه رضایت از زندگی با سلامت عمومی و سازگاری انجام شده است. جامعه آماری این پژوهش را دانش آموزان پسر دبیرستانی منطقه 10 آموزش و پرورش شهر تهران تشکیل می دادند. نمونه آماری شامل 225 نفر بود که از پایه اول 75 نفر و در پایه های دوم و سوم رشته های نظری از هر رشته در هر پایه 25 نفر به طور تصادفی انتخاب شدند و به پرسشنامه های رضایت از زندگی داینر و سلامت عمومی GHQ 28 و پرسشنامه سازگاری سینگ و سینا پاسخ دادند. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون آماری ضریب همبستگی پیرسون نشان داد که بین سه متغیر مورد مطالعه رابطه بالائی وجود دارد آزمون آماری تحلیل واریانس موید این بود که بین متغیرها در پایه های مختلف فقط در متغیر سازگاری بین دو پایه اول و دوم تفاوت معنا دار است. همچنین تحلیل رگرسیون گام به گام جهت پیش بینی رضایت از زندگی نشان داد که علائم جسمانی مهمترین پیش بینی کننده سازگاری اجتماعی و عاطفی است و این سه متغیر روی هم رفته می توانند 85 درصد رضایت از زندگی را پیش بینی کنند. لذا می توان نتیجه گرفت که هرچه میزان سلامت جسمانی، سازگاری اجتماعی و عاطفی دانش آموزان بیشتر باشد رضایت از زندگی بیشتری را تجربه خواهند کرد.

هدف پژوهش حاضر مطالعه رابطه صبر با رضایت از زندگی، افسردگی، اضطراب، سلامت روانی، و عامل­ های شخصیت در گروهی از دانشجویان بود. بدین منظور 252 دانشجو (شامل 123 زن و 129 مرد) به «مقیاس سه عاملی صبر»، «مقیاس رضایت از زندگی»، «پرسشنامه سلامت عمومی-12»، «مقیاس­ های اضطراب و افسردگی» و «نسخه کوتاه خزانه بین المللی گویه ‌های شخصیت- پنج عامل بزرگ» پاسخ دادند. تحلیل داده‌ ها نشان داد که سه نوع صبر (یعنی صبر بین شخصی، صبر در دشواری‌ های زندگی، و صبر در مشکلات روزانه)، با سطوح بالای رضایت از زندگی و پنج عامل بزرگ، و سطوح پایین افسردگی، اضطراب و بدکاری روانشناختی رابطه داشتند. صبر رابطه متوسطی را با پنج عامل بزرگ شخصیت نشان داد و پس از کنترل شخصیت توانست رضایت از زندگی، افسردگی، اضطراب، و بدکاری روانی را پیش بینی کند. این یافته‌ها نشان می‌ دهد که رگه صبر پیش بین یگانه سلامت روانی است. مبنای محتمل عصب شناختی صبر بحث شد.

 10 راهبرد ثابت‌شده برای افزایش رضایت عبارتند از:
1. لحظات روزانه زندگی را درک کنید
هر از چندی مکث کنید تا گل سرخی را ببویید یا کودکان را حین بازی تماشا کنید. کسانی که درنگ می‌کنند تا وقایعی را که به‌طور عادی با عجله پشت سر می‌گذارند، ببینند یا در طول روز به وقایع خوشایند روزانه فکر می‌کنند، افزایش قابل توجهی را از نظر رضایت و کاهش افسردگی گزارش می‌کنند.
2. از مقایسه بپرهیزید
چشم و هم‌چشمی جزئی از بسیاری از فرهنگ‌هاست اما مقایسه خودمان با سایرین می‌تواند به رضایت و عزت نفس لطمه وارد کند. به جای مقایسه کردن با دیگران، توجه خود را به دستاوردهای شخصی معطوف کنید تا به رضایت بیشتری دست یابید.
3. بیش از اندازه به پول توجه نکنید
کسانی که پول را در رأس فهرست اولویت‌های خود قرار می‌دهند، بیشتر در معرض افسردگی، اضطراب و عزت نفس پایین هستند. این امر در ملل و فرهنگ‌های گوناگون یکسان است. هر چقدر بیشتر رضایت را در کالاهای مادی بجوییم، کمتر آن را می‌یابیم. رضایت، عمر کوتاهی دارد و گذراست. پول‌دوستان نیز در آزمون پویایی و خودشکوفایی نمره اندکی می‌گیرند.
4. اهداف معنادار داشته باشید
کسانی که برای تحقق چیزی ارزشمند تلاش می‌کنند، بسیار راضی‌تر از کسانی هستند که رؤیاها یا آرزویی ندارند. این اهداف می‌تواند به سادگی یاد‌گرفتن مهارتی جدید یا بار آوردن بچه‌ها به شیوه‌ای اخلاقی باشد. انسان همواره برای رشد به نوعی معنا نیاز دارد. به گفته دانشمندان، رضایت و خوشبختی در محل تلاقی لذت و معنا قرار دارد. هدف چه در محل کار و چه در خانه آن است که فعالیت‌هایی انجام دهیم که از نظر شخصی هم لذت‌بخش و هم مهم باشد
5. در کار ابتکار به خرج دهید
میزان رضایت شما از شغل تا حدی به ابتکاری که به خرج می‌دهید، بستگی دارد. محققان معتقدند هنگامی که خلاقیت به خرج می‌دهیم، به دیگران کمک می‌کنیم و راه‌های بهبود در امور را پیشنهاد می‌کنیم یا کارهای اضافی انجام می‌دهیم، از کارمان بیشتر احساس اغنا می‌کنیم.
6. دوست پیدا کنید و به خانواده اهمیت دهید
افراد راضی معمولاً‌ خانواده دوست و روابط بهتری دارند. اما صرف کمیت رابطه با افراد کافی نیست، بلکه کیفیت آن نیز اهمیت دارد. انسان به رابطه نزدیک نیاز دارد؛ رابطه‌ای که در برگیرنده تفاهم و توجه باشد.
7. لبخند بزنید، حتی زمانی که حالش را ندارید
به‌نظر ساده می‌رسد اما بسیار مؤثر است. افراد راضی امکانات موجود، فرصت‌ها و موفقیت را می‌بینند. وقتی آنان به آینده نگاه می‌کنند، خوشبین هستند و وقتی گذشته را مرور می‌کنند، معمولا گزینه‌های مثبت را می‌بینند. حتی اگر از بچگی اینگونه بزرگ نشده‌اید که نیمه پر لیوان را ببینید، با تمرین نگرش مثبت به عادت تبدیل می‌شود.
8. طوری تشکر کنید که گویی واقعاً قدردان هستید
کسانی که عادت به سپاسگزاری دارند، معمولاً‌ سالم‌تر و‌ خوشبین‌تر هستند و بیشتر به سوی تحقق اهداف پیشرفت می‌کنند. تحقیقات نشان می‌دهد افرادی که به کسانی که به آنان کمک کرده‌اند، نامه تشکرآمیز می‌نویسند، از نظر رضایت در سطح بالا و از نظر افسردگی در سطح پایینی قرار دارند. به علاوه اثر یک نامه تشکرآمیز تا هفته‌ها طول می‌کشد.
9. از خانه بیرون بروید و ورزش کنید
تحقیقات نشان می‌دهد که ورزش می‌تواند به اندازه داروها در درمان افسردگی مؤثر باشد و در عین حال هیچ‌گونه عوارض جانبی نیز نداشته باشد. به علاوه، هزینه آن نیز به‌مراتب کمتر است. ورزش منظم حس تحقق چیزی را به انسان می‌دهد، امکان تعامل با دیگران را فراهم می‌کند، هورمون‌های عامل احساس خوب را در بدن آزاد می‌کند و عزت نفس را افزایش می‌دهد.
10. بخشش را فراموش نکنید
نوع‌دوستی و بخشش را به جزئی از زندگی خود تبدیل کنید و از این کار مقصودی را بجویید. محققان می‌گویند کمک به همسایه، داوطلب‌شدن برای انجام کارهای عام‌المنفعه یا اهدای کالا و خدمات باعث ایجاد احساس خوبی در شخص می‌شود که مزایای زیادی از نظر تندرستی به همراه دارد که از ورزش کردن یا ترک کردن سیگار هم بیشتر است. گوش کردن به درد دل دوست، یاد دادن مهارت‌ها، توجه به موفقیت‌های دیگران و روحیه گذشت نیز به رضایت می‌افزاید. محققان می‌گویند کسانی که برای دیگران خرج می‌کنند، بیشتر از کسانی که برای خودشان خرج می‌کنند، احساس رضایت می‌کنند.

منبع:مقاله رضایت از زندگی