کسب و کار (به انگلیسی: Business)، یک سازمان است که برای فراهم کردن کالا، خدمات یا هر دو به مشتری ایجاد شدهاست. کسب و کار در اقتصاد سرمایهداری حکمفرماست، بیشتر کسب و کارها که مالک آنها بخش خصوصی است برای این ایجاد شدهاند که سود ساز باشند و دارایی صاحبشان را بیشتر کنند. کسب و کارها میتوانند ناسودبر باشند یا مالک آنها دولت باشد. از کسب و کاری که چندین فرد در دارایی آن شریک باشند با عنوان شرکت یاد برده میشود، هر چند که این واژه تعریف دقیقتری نیز دارد. پترس و پلومن، از صاحب نظران این حوزه، بر این باورند که هر نوع خرید و فروش کسب وکار نیست، بلکه کسب وکار هر نوع تبادل تکرار شونده و تجدید پذیر است.
معمولاً کسب و کار در شکل خصوصی آن نمود پیدا میکند که تلاش دارد بر سود بیشتر یا فروش بیشتر تمرکز کند و سهم بیشتری از بازار را به خود اختصاص دهد. اما در شکل دولتی آن بیشتر مشارکت تعداد بیشتری از افراد جامعه اهمیت دارد.
طرحهای کسب و کار را می توان به اشکال گوناگونی تهیه کرد در واقع با توجه به اندازه کسب و کارها می توان طرحهای مختلف نوشت. یک فرمت غالب یا محتوایی که همه موارد را پوشش دهد وجود ندارد. نوع طرح کسب و کار بستگی به این مسئله دارد که چه استفاده ای از آن به عمل خواهد آمد و موقعیت دقیق کسب و کار شما چیست. هر بخش یک طرح کسب و کار نماینده یک بخش از سازمان است که در کنار هم نمای کلی سازمان را نمایش می دهند.
تدوین طرح کسیب و کار موضوع مهمی در مدیریت کارآفرینی است. بسته به نوع فعالیت، مقاصد و اهداف نوشتن طرح کسب و کار، بخش یا بخش هایی بیشتر پرداخته و یا حذف می شود. در واقع برنامه کسب و کاربه عنوان ابزاری برای پیشبینی و مدیریت بهتر کسب و کارهای موجود و یا جدید میباشد. این کار از طریق توجه به اولویتها، نظارت و ارزیابی پیشرفت کار و کمک به دستیابی اهداف از پیش تعیین شده صورت میگیرد. اینچنین طرحی، کارآفرینان را قادر میسازد تا در مراحل مختلف کسب و کار آمادگیهای لازم را برای پیشبرد برنامهها به دست آورند.
چکیده مباحث موجود در پاورپوینت:
- تعریف برنام کسب و کار
- ویژگی های یک برنامه کسب و کارقابل دفاع
- اجزای اصلی برنامه کسب و کار
- ساختار یک برنامه کسب و کار
- معیارهای ارزیابی یک ایده تجاری
- تعریف مدل کسب و کار
- راهبردهای بازاریابی
و ....
یک طرح تجاری (Business Plan)، بیانیه رسمی از اهداف کسب و کار است که شامل دلایلی است که این اهداف قابل دستیابی بوده و برنامه ای برای رسیدن به آنها. همچنین حاوی اطلاعاتی درباره سازمان و تیمی که برای تحقق این اهداف می کوشند است. طرح جامع کسب و کار میتواند پیش از راه اندازی کسب و کار، آغاز پروژه جدید در سازمان، ورود به بازار جدید یا توسعه یک محصول تازه نوشته شود. خیلی از سازمانها طرح جامع کسب و کار را برای جذب سرمایه و یا ارزشگذاری شرکت تهیه می کنند. گاهی اوقات سازمانها طرح تجاریشان را بدون هیچیک از این دلایل و فقط برای بیشینه کردن بهرهوری و کاهش هزینهها بازنویسی میکنند.
مهندسی پزشکی یا مهندسی زیست پزشکی (به انگلیسی: Biomedical engineering) به دنبال ایجاد ارتباط منطقی بین علوم مهندسی و دانش پزشکی میباشد.
تا قبل از قرن بیستم میلادی تشخیص و درمان در زمان بیماری بر اساس بررسی حالات بیمار، مطالعه سندرمها و عارضههای مربوط و ارائه مجموعهای از روشهای شناخته شده مبتنی بر تجویز دارو یا اعمال برخی عملهای جراحی صورت میگرفت. اما در اوایل قرن بیستم و در اوج آن در دهههای ۳۰ و ۴۰ مفهوم جدیدی در پزشکی مطرح گردید. بر این اساس، ساختار بدن انسان به مشابه یک نظام بسیار هماهنگ مهندسی فرض و بیماری به عنوان عامل بینظمی در این ساختار مطرح گردید. به این ترتیب دانشی به عنوان مهندسی پزشکی بنیانگذاری شد که حوزه فعالیت آن مطالعه ساختار بدن انسان به صورت سیستمیک، کشف قوانین فیزیکی و معادلات ریاضی حاکم بر اجزاء سیستم، فهم اندرکنش بین آنها، مدلسازی این فرایندها و بررسی تأثیر بیماری بر روی این ساختار منظم و به تبع آن ارائه روشهای تشخیصی و درمانی مفیدتر برای بهبود بیماریها بود.
در مهندسی پزشکی با تلفیقی از علوم مهندسی برطرف کردن نیازهای پزشکی در زمینه ساخت و نگهداری تجهیزات و نیز ساخت ابزارهای پزشکی برای کاربردهای پیشگیری، تشخیص و درمان بیماریها مد نظر میباشد. این رشته کاربرد علوم فنی و مهندسی است در یاریرساندن به پزشکان در تشخیص و درمان بیماریها.
مهندسی پزشکی یکی از تازهترین رشتههایی است که قدم به عرصه دنیای تکنولوژی جهانی نهاده و این رشته بدین منظور شکل یافته تا پزشکان را در تشخیص و درمان یاری دهد. مهندسی پزشکی دقت و تنوع در تشخیص را گسترش دادهاست بهطوریکه تشخیص بدون دستگاهها امکانپذیر نیست. تاکنون دستگاههایی از جمله EEG ,ECG ,MRI ,CT-Scan کمک بسیار بزرگی به پزشکی نمودهاند و هم راستای وسایل تشخیصی وسایل و ملزومات درمانی گسترش یافته تا بیماران را به گونهای تحت درمان قرار گیرند که میتوان سمعک، ونتیلاتور، دیالیز (تراکافت)، فراصوت (اولتراسوند) و کاربردهای متعدد لیزر را نام برد. مهندس پزشکی در گامهای اولیه 1- بهرهبرداری، 2- تعمیر، 3- پشتیبانی و 4- نگهداری و 5- تنظیم و استانداردسازی دستگاهها را انجام میدهد و در مراحل بالاتر 6- توسعه، ارتقاء و بهبود دستگاههای پزشکی یا حتی میتواند به 7- طراحی و ساخت یک دستگاه اقدام کند. در این رشته به علت ابداعات و نوآوری وسیعی که صورت میگیرد شاخههای جدیدی از مهندسی پزشکی سازمان میگیرند که شرح مختصری از زیرشاخههای این رشته ذکر شدهاست.
افراد علاقهمند به تحصیل و کار در رشته مهندسی پزشکی باید دارای ویژگیهای زیر باشند:
کارت امتیازی متوازن (به انگلیسی: BSC)یک ابزار مدیریتی برای اجرای استراتژی است؛ گزارش ساختاربندی شده و نیمه استانداردی که به مدیران اجازه میدهد بتوانند به راحتی بر روند اجرای فعالیتها توسط کارمندان نظارت داشته باشند و نتایج این فعالیتها را بررسی و کنترل کنند. ویژگی اصلی کارت امتیازی متوازن در اختیار گذاردن بستری مناسب برای شناخت قوانین و روابط علت و معلولی حاکم بر دنیای کسب و کار و همچنین استخراج برنامههای عملیاتی برای اجرایی کردن استراتژی سازمان است.
تا دو دهه قبل برنامهریزی استراتژیک به موارد زیر محدود میشد:
-بررسی فرصتها و تهدیدهای محیطی
-بررسی قابلیتهای و ضعفهای درونی
BSC به طور وسیعی در کسبوکار، صنعت، دولت و سازمانهای خصوصی مورد استفاده قرار میگیرد.
براساس تحقیقی که توسط گارتنر گروپ (Gartner Group) انجام شد، بیش از ۵۰ درصد از شرکتهای بزرگ آمریکایی از سیستم کارت امتیازی متوازن استفاده میکنند. بیش از نیمی از شرکتهای مهم در آمریکا، اروپا و آسیا از رویکردهای کارت امتیاز متوازن بهره میگیرند که البته این مقدار در خاورمیانه و آفریقا نیز روندی صعودی در پیش دارد. در یک مطالعهی جهانی که توسط بین اَند کو (Bain & Co) انجام شد، روش کارت امتیازی متوازن به عنوان پنجمین ابزار مدیریتی پرکاربرد در دنیا معرفی شد. این روش همچنین توسط ویراستارهای مجلهی هاروارد بیزنس ریویو (Harvard Business Review) به عنوان یکی از تأثیرگذارترین ایدههای کسبوکار در ۷۵ سال گذشته انتخاب شد.
فناوری های نوین ساختمانی باید گسترش یابد
توسعه صنعت ساختمان، یکی از مظاهر رشد و توسعه کشورها محسوب میشود. بیشترین سهم انباشت سرمایه ثابت و بالاترین سهم اشتغال در بخش صنعت و جذب افراد تحصیلکرده و کارآمد در این بخش وجود دارد. ارتقاء کیفیت در تولید مصالح، شیوههای طراحی و اجرا، سرعت بخشیدن به روند ساخت و ساز، رقابت در پیشرفت تکنولوژی، استفاده بهینه از نیروی کار و بهرهگیری از تکنولوژیهای نوین ساخت، جزء مؤلفههای تأثیرگذار در این صنعت به شمار میآیند.
کیفیت پائین، خطرپذیری، بهرهدهی نامناسب و عمر کوتاه ساختمانها در کشور
حدود 30 سال ارزیابی میشود ولی در کشورهای توسعه یافته این زمان بیش از
100 سال برآورد میگردد. وضعیت خطرپذیری محدثات در کشور ما به گونه ای است
که بیش از 70 درصد شهرهای ایران در معرض احتمال زمین لرزه با شدت زیاد
قرار دارند. از طرفی سرانه مصرف انرژی در کشور حدود 5 برابر متوسط کشورهای
درحال توسعهاست.
با توجه به نیاز موجود در کشور، روشهای سنتی که از جنبههای مختلف نیز
بهینه نمیباشند جوابگوی میزان تقاضای سالانه مسکن مورد نیاز نمیباشد. از
این رو برای پاسخگویی به این تقاضا، حرکت به سمت تولید صنعتی جهت بهرهگیری
مناسب از منابع کشور و ارتقاء شاخصهای زندگی و کاهش هزینهها ضروری به
نظر میرسد. تولید صنعتی ساختمان، فرآیند ساخت و اجرای پیوسته و زنجیرهای
ساختمان است که در آن اجزاء و عناصر ساختمانی به صورت مدولار و پیشساخته
تولید شده و از نظر کیفیت در تمام مراحل ساخت و اجرا قابل کنترل است. تجربه
جهانی نشان داده است رسیدن به این مهم فرآیندی نسبتاً زمانبر است که با
سیاستگذاری، هدفگذاری، برنامهریزی، تدوین قوانین مناسب و مدیریت هماهنگ
صنایع وابسته، میسر است. در این راستا لازم است همزمان با انجام طرحهای
پژوهشی کاربردی در کشور، سیستمها و فناوریهای مطرح روز دنیا نیز مورد
بررسی دقیق قرارگرفته و امکانسنجی بومیسازی و حصول اطمینان از قابلیت
انطباق آنها با الگوهای ساخت و ساز متداول در کشور انجام شود.
نیاز گسترده و روزافزون جامعه به ساختمان و مسکن، ضورت استفاده از سیستم های ساختمانی و مصالح جدید به منظور افزایش سرعت ساخت، سبک سازی، افزایش عمر مفید و نیز مقاوم نمودن ساختمان ها در برابر زلزله را بیش از پیش مطرح ساخته است. در این راستا ارتقاء سطح علمی و تخصصی جامعه مهندسی کشور و آشنایی با سیستم ها و مصالح جدید ساختمانی امری اجتناب ناپذیر می باشد. حل مشکلاتی نظیر زمان طولانی اجرا، عمر مفید کم و یا هزینه زیاد اجرای ساختمان ها در بخش مسکن نیازمند ارائه راهکارهایی به منظور استفاده عملی از سیستم های ساختمانی نوین و مصالح ساختمانی جدید جهت کاهش وزن، کاهش زمان ساخت، دوام بیشتر و نهایتا کاهش هزینه اجرا می باشد. این اقدامات در دراز مدت موجب بهینه سازی ساخت، افزایش تولید مسکن در کشور و رسیدن به شرایط اجرایی مطلوب خواهد شد. از سوی دیگر چنین تحولاتی موجب گسترش سرمایه گذاری های زیر بنایی و یا کلیه اصولی در بخش مسکن علی الخصوص توسط بخش خصوصی خواهد شد این امر دولت را نیز در رسیدن به اهداف خود در بخش مسکن یاری خواهند نمود. این مقاله ضمن ارائه سیستم های ساختمانمی و روش های نوین ساخت و نیز مصالح جدیدی که شرایط لازم برای کاهش وزن ساختمان ها و نیز مقاوم ساختن آنها در برابر انواع نیروها را فراهم می سازد، نسبت به ارائه توصیه هایی به منظور تحقق اهداف فوق الذکر و نیز توسعه و ارتقاء فناوری ساخت مسکن درکشور اقدام می نماید. بهره گیری از توصیه ها و راهکارهای ارائه شده در این مقاله می تواند زمینه های استفاده گسترده از چنین سیستم هایی را در بخش های مختلف صنعت ساختمان و مسکن فراهم سازد و نتایج آن در کاربردهای اجرایی مورد استفاده متخصصین، مهندسین مشاور و سایر دست اندرکاران در امر مسکن قرار گیرد.
مدیریت بحران (به انگلیسی: Crisis management) از اصطلاحات حوزه مدیریت است که به مجموعهای از فعالیتها، چارهجوییها و دستورالعملهایی اطلاق میشود، که مدیریت یک سازمان در چالشِ با بحران انجام میدهد و هدف آن کاهش روند، کنترل و رفع بحران است. بهطورکلّی، مدیریت بحران بهمعنای سوق دادن هدفمند جریانِ پیشرفتِ امور به روالی قابل کنترل و انتظار بازگشت امور در اَسرع وقت به شرایط قبل از بحران است.
بهاختصار، مدیریت بحران کلیهٔ اقدامات مربوط به پیشگیری، مدیریت ریسک، سازماندهی و مدیریت منابع مورد نیاز در پاسخ به بحران است. مدیریت بحرانْ علمی کاربردی است که به وسیله مشاهده نظاممند بحرانها و تجزیه و تحلیل آنها در جستجویِ یافتن ابزاری است که به وسیلهٔ آنها بتوان از بروز بحرانها پیشگیری نمود یا در صورت بروز آنْ در خصوص کاهش اثرات بحرانْ آمادگیِ لازم امداد رسانی سریع و بهبودیِ اوضاع اقدام نمود.
اهداف مدیریت بحران:
پیش بینی خطرات و فاکتور های منجر به بحران
برنامه ریزی و آمادگی برای مقابله با بحران های احتمالی
مقابله با بحران ها و ارائه راهکار های مناسب برای رفع شرایط بحران زا
ایجاد شرایط مناسب زیست
مراحل(فرآیند) مدیریت بحران:
مرحله قبل از بحران: ۱- پیش بینی ۲-آمادگی
مرحله حین بحران:۱-کاهش اثرت مخرب ۲-پاسخ ۳-امداد رسانی
مرحله پس از بحران: ۱- بهبود ۲- توسعه و بازسازی
اصول مدیریت بحران:
اصل اول: نظم و هماهنگی از نظر سازمانی اداری
اصل دوم: تأمین منابع مالی
اصل سوم: ارزیابی خطر پذیری چندگانه
اصل چهارم: حفاطت زیر ساخت ها و تاب آوری
اصل پنجم: حفاظت و مقاوم سازی کاربری های پرتردد
اصل ششم: برنامه ریزی کاربری زمین
اصل هفتم: حفاظت از محیط زیست و اصل زیست بوم ها
اصل هشتم: ضرورت آگاهی و آمورش به مردم
اصل نهم: آمادگی مؤثر هشدار و واکنش سریع
اصل دهم: بازسازی و باز توانی جامعه