در مورد روستا و دِه تعاریف متعدد و زیادی گفته شده، ده یا روستا که در کتابهای نشر قدیم به صورت دیه هم دیده میشود، در پارسی میانه، ده (Deh) در پارسی باستان (Dahya) به معنی سرزمین و در اوستا به شکل دخیو (Daxya) آمدهاست.در ایران، ده از قدیمیترین زمان یک واحد اجتماعی و تشکیلاتی و جایی بودهاست که در آن گروههایی از مردم روستایی برای همکاری در زمینههای اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی گرد هم تجمع یافتهاند. ده اساس زندگی اجتماعی ایران را تشکیل میدهد و اهمیت آن به اعتبار اینکه یک واحد تشکیلاتی در زندگی روستایی است، در سراسر قرون وسطی و از آن پس تا به امروز برقرار بودهاست.
دهیاریها به عنوان سازمانهای عمومی غیر دولتی می باشند که اخیرا برای اداره امور عمومی روستاها در نظام مدیریت روستایی کشورمطرح شدند و اداره امور محلی را با نظارت روستاییان به انجام می رسانند. این راهبرد موثر در طی برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی،فرهنگی به جهت تمرکز زدایی از وظایف دستگاههای دولتی، اصلاح ساختار و نظام اداری، منطقی کردن حجم و اندازه دولت، تقویت نهادها وسازمانهای عمومی غیردولتی و در مجموع تصدی اجتماعی و اقتصادی غیر ضروری به نهادهای غیر دولتی انجام پذیرفت. این اقدام می تواند در بر اساس نیاز و تواناییهای گروههای مختلف ساکن روستا، در موضوعات متنوع و ضروری محیط بومی و محلی، به منظور اجرای برنامه های توسعه ای روستاها موثر واقع گردد. مقاله مروری حاض ر با هدف نقش دهیاریها در توسعه پایدار با بهره گیری از مطالعات کتابخانهای و بررسی منابع اینترنتی به تحلیل این امر می پردازد. نتایج نشان داد مدیریت روستا می تواند با آموزش مردم و تشکیل گروه های مختلف محلی، فرهنگ سازی، ایجاد روحیه تعامل، تحمل مشارکت گروهی زمینه را برای توسعه پایدار فراهم نماید.
مدیریت مهم ترین عامل در حیات، رشد و بالندگی یا مرگ یک جامعه است و روند حرکت از وضع موجود به سوی وضع مطلوب را کنترل می کند. روستاها به منزله مکان هایی خاص با شیوه زندگی و فعالیت هایی متفاوت نسبت به شهرها نیازمند الگوی مدیریتی مجزا و منطبق با شرایط اقتصادی، اجتماعی و بوم شناختی حاکم بر روستا هستند. نگاهی به سیر تاریخی مدیریت این نکته را آشکار می سازد که شکست دولت و بازار در عرصه مدیریت در دو قرن اخیر به علت ناکارآمدی دولت و بازار بوده است. اما در دهه های اخیر، از یک سو، مدیران و برنامه ریزان روستایی بدین نتیجه رسیده اند که بدون مشارکت مردم محلی، در کنار دولت و بازار دستیابی به توسعه پایدار غیرممکن است، و از سوی دیگر، تغییر در شیوه مدیریتی مستلزم نگاهی نو به نقش نهادهای موثر در روستاست. در نتیجه، به دلیل پویایی جامعه روستایی، هیچ نسخه از پیش تجویز شده ای بدون مشارکت مستقیم مردم، دولت و بازار در فرآیند سیاست گذاری، برنامه ریزی و مدیریت پاسخگوی کاستی ها نیست. فرآیند مدیریت و برنامه ریزی روستایی نیازمند دستیابی به یک نقطه تعادل میان قدرت های موثر در آن است که از آن با عنوان مدیریت مشارکتی یاد می شود. هدف این تحقیق، از یک سو، یافتن شیوه مدیریتی سازگار با شرایط روستاها و از سوی دیگر، برقراری تعامل منطقی بین نیروهای بومی و غیربومی برای برنامه ریزی مناسب تر است. سوال تحقیق این است که آیا مدیریت مشارکتی می تواند منجر به شکل گیری ترکیب مناسبی از بازیگران عرصه مدیریت روستایی شود؟ روش تحقیق مطالعه کتابخانه ای و به شیوه توصیفی – تحلیلی است.
منبع:مقاله مدیریت روستایی
خشکسالی، دورهی کمآبی است که طی آن یک منطقه با کمبود در ذخیره و منابع آبی مواجه است. از این تعریف، بلافاصله میتوان نتیجه گرفت که دوره کمآبی نسبت به یک منطقه به خصوص و ویژگیهای مختلف آن سنجیده میشود و به سادگی نمیتوان مفاهیم و مسائل مربوط یا برآمده از آن را در طول زمان و مکان تعمیم بخشید.خشکسالی یا به عبارتی دوره امتداد خشکی میتواند از چند ماه تا چند سال باشد. در واقع از نظرگاه علمی عبارت دقیقتر و مناسبتر به جای خشکسالی، «دوره کمآبی» است.
خشکسالی میتواند باعث عدم توازن در میزان آب و در نتیجهٔ آن کمبود آب، نابودی گیاهان، کم شدن شدّت جریان آب (برای نیروگاههای برقآبی)، کاهش عمق آبهای سطحی و خاک مرطوب میشود. این اتّفاق زمانی رخ میدهد که تبخیر سطحی و تبخیر آب از گیاهان از حدّ معمول در مدّت معیّن بیشتر شود. خشکسالی جدّیترین معضل فیزیکی برای کشاورزی در همهٔ جای دنیا است. برای مقابله با این پدیده بارور کردن ابرها میتواند (نه الزاماً) روشی مؤثر ولی کوتاهمدت است.
مجموعهای از تحقیقات بینالمللی که در اواخر دهه ۵۰ شمسی صورت گرفت، حاکی از آن بود که بیش از ۱۵۰ تعریف متفاوت از خشکسالی در نوشتههای مختلف علمی مطرح شده و به چاپ رسیدهاست. کثرت این تعاریف بازتابی از تنوع و گستره وسیع این مقوله است که نشاندهنده آن است که این تعاریف بر حسب نیاز در نواحی مختلف و رهیافتهای متعدد به این پدیده در رشتههای علمی گوناگون، شکل گرفتهاست. دونالد ویلهایت، اقلیمشناس و مایکل گلانتز، دانشمند علوم اتمسفر طی تحقیق جامعی که در مقالهای با عنوان «درک پدیده خشکسالی: نقش تعاریف» به چاپ رساندند، این تعاریف متعدد را بر مبنای چهار رهیافت بنیادین برای سنجش پدیده خشکسالی طبقهبندی کردند: آبوهواشناسی، هیدرولوژیکی (آبشناسی)، زراعتی و اقتصادی-اجتماعی. سه دسته اول به بررسی روشهای اندازهگیری و سنجش دوره کمآبی به عنوان یک پدیده فیزیکی میپردازند. دسته چهارم، اما، دوره کمآبی را از منظر عرضه و تقاضا بررسی میکند؛ اثرات کمبود آب را در نظامهای اقتصادی-اجتماعی، ردگیری میکند.
خشکسالی از جمله بلایای طبیعی است که رخداد آن اثرات بسیار زیانباری در محیط های اکولوژیکی وارد می سازد. دخالت متغیرهای مختلف به صورت مستقیم وغیر مستقیم در رخداد خشکسالی تعریف این وازه را مشکل نموده و به همین جهت تا کنون تعریف جامع و قابل قبولی از خشکسالی برای همه محققان عنوان نگردیده است. خشکسالی ویژگی دائم منطقه نبوده و در هر رژیم آب و هوایی ممکن است مشاهده شود، که هر ساله خسارت های زیادی به بشر تحمیل میکند. بروز خشکسالی علاوه بر کاهش منابع سطحی و زیر زمینی در دسترس و وارد کردن خسارات هنگفت به بخش کشاورزی آبی و دیم بر بخشهای مختلف اکوسیستم مرتعی نیز اثر می گذارد. اگر وضعیت تخریب منابع طبیعی به روال معمول ادامه یابد، تحت هر شرایطی انهدام و نابودی پوشش گیاهی می تواند قابلیت انعطاف محیط را در مقابل بروز خشکسالی کاهش داده و این پدیده یک روند خود تشدیدی را طی کند. در این تحقیق سعی شده است مفهوم خشکسالی از دیدگاههای مختلف بررسی شود ضمن اینکه جنبه های مختلف اثرات خشکسالی (با تاکید بر منابع طبیعی) و راههای مقابله با آن مورد بحث و بررسی قرار گیرد.یکی از مهمترین موضوعات در بررسی راهکارههای کاهش اثرهای خشکسالی، تقدم زمانی ارائه راهکارها می باشد. بدین عبارت که بخشی از این راهکارها پیش، برخی حین و برخی بعد از وقوع خشکسالی می باید صورت گیرد. نیل به یک راه حل موفق بدون تردید در گرو اراده سیاسی دولتمردان و برنامه ریزان و عزم دل و مشارکت آگاهانه مردم و مسوولان است.
منبع:مقاله خشکسالی
اکوتوریسم یا بوم گردشگری یا طبیعتگردی، گونهای از گردشگری است که در آن گردشگران برای دیدار از مناطق طبیعی نامسکون و دستنخوردهٔ جهان سفر میکنند و به تماشای گیاهان و پرندگان و ماهیها و دیگر جانوران میپردازند.
البته در اکوتوریسم صرفاً دیدار مطرح نیست بلکه آموزش محیط زیست و نفعرسانی به جوامع محلی و غیره ضروری و واجب است.
به اینگونه از گردشگران که به دیدار از بوم سامانه و طبیعت زنده میپردازند، نام اکوتوریست یا بوم گردشگر داده شدهاست. بسیاری از کشورها بخش هنگفتی از درآمد خود را از بوم گردشگران خارجی تأمین میکنند. «در ایران توسط فرهنگستان معادل طبیعتگردی نامگذاری شدهاست که با توجه به ظهور زمینگردشگری در چند دههٔ اخیر در ایران و جهان این واژه با معادلسازی طبیعتگردی صحیح نخواهد بود و بهتر است اکوتوریسم را معادل بوم گردشگری نامید».
گردشگری هم اکنون یکی از اساسیترین ارکان توسعه پایدار است و اکوتوریسم نیز نوعی از گردشگری است که انگیزه اصلی آن بهرهبرداری از طبیعت است. این مقاله قصد دارد با استفاده از روش توصیفی – تحلیلی به بررسی قابلیتهای اکوتوریسم در روستای نمونه گردشگری مال آقا در شهرستان باغملک خوزستان بپردازد. این روستا که در منطقهای کوهستانی با جاذبههای طبیعی فراوان، در دامنههای جنوبی زاگرس واقع شده، هرساله در فصل گرما پذیرای هزاران گردشگر خوزستانی برای گذران اوقات فراغت و سیاحت بوده که با جاذبههای اکوتوریسمی بالای خود میتواند به عنوان دروازهای برای اکوتوریسم در نواحی جنوب غربی کشور عمل کرده ولی به دلیل سیاستهای نامناسب و عدم وجود زیرساختهای لازم برای گردشگری نسبت به قابلیتهای فراوان اکوتوریسمی نیاز به مطالعه و توجه بیشتر دارد.
جایگاه اکوتوریسم در بازار توریسم(گردشگری):
از مقایسهی ابعاد گردشگری درشاخهی اکوتوریسم با سایر زمینههای گردشگری، درمییابیم در حالی که سایر شاخهها به توریسم انبوه، شرکتها، آژانسها و هتلهای بزرگ میاندیشند، فعالان شاخه اکو توریسم(بومگردی) به ندرت با گروههایی بیش از 30 نفر برای هر برنامه سرو کار دارند و نیز از طریق شرکتهای کوچک و استفاده از راهنمایان محلی و امکانات محدود در محیطهای طبیعی فعالیت می کند.
بنابراین یکی از مهمترین اصول برای اکوتوریسم و اکو توریستها این است که:
«رد پا» باید تنها اثری باشد که از اکوتوریسم در طبیعت به جا گذاشته می شود و عکسها و خاطرات سفر نیز تنها یادگاریهایی باشند که از طبیعت نزد اکو توریستها(بومگردان) باقی میماند.
بهتر است شما به عنوان یک اکو توریست اندکی از نمونههای قوانین اخلاقی این صنعت را بدانید:
• برای حفظ و ارتقای یکپارچگی طبیعی مکان های مورد بازدید تلاش کنید.
• به حساسیت های فرهنگی احترام بگذارید.
• در تور، حداقل میزان زباله و ضایعات زیست محیطی را تولید کنید.
• محیط طبیعی مورد بازدید خود را تمیزتر از زمان آغاز، ترک کنید.
• آرامش حیات وحش را بر هم نزنید.
• از محصولاتی که از حیوانات و گیاهان در خطر انقراض تهیه می شوند خریداری نکنید.
• با خرید محصولات بومی به اقتصاد محلی کمک کنید.
• باورها و اعتقادات سنتی و مردمی منطقه را بشناسید و به آنها بیاحترامی نکنید.
• از چیدن گل در طبیعت خودداری کرده و در عوض با عکاسی از آن لذت ببرید.
• از مکانهای خصوصی و مردمان محلی و عشایر (بخصوص زنها و کودکان) بدون اجازه عکاسی نکنید.
• به اماکن مقدس احترام بگذارید.
• هرگز قولی را به عشایر و مردمان روستایی ندهید که نتوانید عمل کنید.
• سعی کنید در محیطهای روستایی و عشایری پوشش شما مناسب باشد.
منبع:مقاله اکوتوریسم
عناصر داستان اجزای بنیادین تشکیل دهندهٔ داستان هستند. میان اهل فن و نویسندگان در مورد تعداد و ترکیب عناصر بنیادین داستان اتفاق نظر وجود ندارد
عناصر داستان بهمثابه یک ارکستر
داستان زیبا، سمفونی منسجمی است که در آن ساختار، موقعیت، شخصیت، ژانر و ایده پیوندی ناگسستنی دارند. نویسنده باید برای هماهنگ کردن این عناصر به مطالعهٔ عناصر داستان بپردازد چنانکه گویی این عناصر سازهای یک ارکسترند، نخست به صورت مجزا و سپس در کنار هم.[۱]
عناصر داستان؛ نوشتهٔ جمال میرصادقی
داستان در میان ملل جهان سابقهای طولانی دارد و در مسیر طولانی و پرفراز و نشیب خود، شاهد تحولات، تغییرات، پیشرفتهای زیاد و عمیق و نیز اشکال مختلف بوده است. داستان دارای بافت هندسی و ترکیب خاص و دارای عناصر ویژهای بود ه و هست بهطوریکه آن را از سایر اشکال و فنون ادبی متمایز میسازد و در این میان داستان هنری معاصر، علاوه بر دارا بودن عناصر عمومی و مشترک در داستان، دارای عناصر و اجزای خاصی است که همهٔ این عناصر در هماهنگی کامل و نظاممند در خدمت پیام و اندیشه داستان هستند.
داستان معمولاً با مقدمهای دربارهٔ اندیشهٔ اصلی آغاز میشود تا ذهن خواننده از ابتدا برای فهم بهتر و پیگیری آسانتر حوادث بعدی آماده شود. آنگاه اندکی پس از شروع داستان، در روند طبیعی آن، گره ایجاد میشود تا خواننده و شنونده تشویق شود و خود را در باز کردن گره ایجادشده سهیم و شریک بداند؛ بهعبارتدیگر، داستان با سرآغاز شروع میشود و سپس با حوادث و درگیریها پیش میرود. این تقابل به تضاد و نقطهای اوج یا بحران میرسد و مخاطب داستان در اوج احساسات و تأملات به سر میبرد و آنگاه گره ایجادشده آرامآرام گشوده میشود و کار داستانی از نقطه اوج، رو به نشیب مینهد و پایان مییابد.
داستان در مقایسه با اشکال هنری دیگر، با واقعیت ساختار وجودی انسان تناسب و ارتباط بیشتری دارد. انگیزهٔ حقیقتجویی در وجود انسان باعث میشود داستان بیش از هر اثر هنری دیگر در او تأثیر بگذارد.
منبع:مقاله عناصر داستان
در سال های اخیر ،مدیران در صنایع مختلف در بخش های تولید و خدمات توجه شان را ب ه افزایش ارزش مشتری محصولاتشان متمرکز نموده اند .یک عامل مهمی که محر ک این رغبت به ارزش مشتری است این باور فراگیر است ،که فراهم کردن ارزش برای مشتریان ممکن است بهترین راه در جهت کسب وفاداری مشتریان باشد .هدف از این تحقیق بررسی رابطه ی بین ارزش مشتری،رضایت مشتری و وفاداری در حوزه ی بانکداری به منظور تعیین مهمترین عوامل در کسب وفاداری مشتریان است .یک تحقیق میدانی بر روی 106 نفر از مشتریان یکی از بانک های کشور انجام شد.نتایج حاکی از آن است که ارزش کارکردی ،ارزش احساسی،ارزش اجتماعی و فداکاری های درک شده توسط مشتری دارای اثر مثبت و مس تقیمی بر روی رضایت مشتری می باشن د اما تنها ارزش احساسی رابطه مثبتی و مستقیمی با وفاداری مشتری دارد.
منبع:مقاله ارزش مشتری